deuken

Nederlands

Woordafbreking

• deu·ken

Zelfstandig naamwoord

deuken mv

1. meervoud van het zelfstandig naamwoord deuk

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• deu·ken

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
deuken	deukte	gedeukt
zwak -t	volledig

Werkwoord

deuken

1. (overgankelijk) een deuk of deuken maken in iets

   Tot zijn schrik merkte hij dat zijn nieuwe wagen gedeukt was.

Vertalingen

    1. een deuk of deuken maken in iets   

Duits: verbeulen (de) Engels: dent (en)

Frans: cabosser (fr), bosseler (fr) Spaans: abollar (es)