deuk

Nederlands

Woordafbreking

• deuk

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	deuk	deuken
verkleinwoord	deukje	deukjes

Zelfstandig naamwoord

deuk v/m

1. vervorming van het oppervlak van een voorwerp in de vorm van een put of uitholling, meest veroorzaakt door botsing met een ander voorwerp

   Dat auto-ongeluk veroorzaakte gelukkig alleen een paar deukjes.

2. overdrachtelijk psychologische schade

   Door die nederlaag liep zijn eigendunk een flinke deuk op.

3. de slappe lach

   Toen ik dat hoorde, lag ik in een deuk!

Werkwoord

vervoeging van
deuken

deuk

1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van deuken
   

   Ik deuk.

2. gebiedende wijs van deuken
   

   Deuk!

3. (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van deuken
   

   Deuk je?