delict

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• de·lict

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	delict	delicten
verkleinwoord	delictje	delictjes

Zelfstandig naamwoord

delict o

1. (juridisch) een gedraging die bij de wet verboden is

   Op delicten rust straf.