deir

Limburgs

Uitspraak

• IPA: /ðɛ^ɪ(^ɐ)(r)/ (Etsbergs)

Woordherkomst en -opbouw

• Samentrekking van die en häör.

Bezittelijk voornaamwoord

deir

1. hun

   «Deir beuk lègke nag daeróppes.»

   Hun beuken liggen nog daar.

Verbuiging

deir	enkelvoud			meervoud	onafh.
	mannelijk	vrouwelijk	onzijdig
nominatief	deire, deiren	deir	deir, dei, deirtj	deir	deir
genitief	deirs	deirer	deirs	deirer	deirs
locatief	deires	deires	deires	deirese	deires
datief	deirem, deiren	deirer	deirem, deiren	deir	deir
accusatief	deire, deiren	deir	deir, dei, deirtj	deir	deir

Synoniemen

• (die) häör