consul

Uit WikiWoordenboek

Ga naar: navigatie, zoeken

Inhoud

Nederlands

Uitspraak
  • IPA: /ˈkɔnsʏl/
Woordafbreking
  • con·sul
enkelvoud meervoud
naamwoord consul consuls
verkleinwoord consulletje consulletjes

Zelfstandig naamwoord

consul m

  1. gevolmachtigd vertegenwoordiger van een vreemde regering in een land.
  2. elk van de beide eerste overheidspersonen tijdens de Republiek in Rome.
Verwante begrippen
Vertalingen

Meer informatie


Engels

enkelvoud meervoud
consul consuls

Zelfstandig naamwoord

consul

  1. consul

Frans

enkelvoud meervoud
zonder lidwoord met lidwoord zonder lidwoord met lidwoord
  consul     le consul     consuls     les consuls  

Zelfstandig naamwoord

consul m

  1. consul

Latijn

Zelfstandig naamwoord

cōnsul m

  1. consul
Verwante begrippen
Verbuiging
enkelvoud meervoud
nominatief cōnsul cōnsulēs
genitief cōnsulis cōnsulium
datief cōnsulī cōnsulibus
accusatief cōnsulem cōnsulēs
vocatief cōnsul cōnsulēs
ablatief cōnsule cōnsulibus
Persoonlijke instellingen