consul
Uit WikiWoordenboek
Inhoud |
Nederlands
Uitspraak
- IPA: /ˈkɔnsʏl/
Woordafbreking
- con·sul
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| naamwoord | consul | consuls |
| verkleinwoord | consulletje | consulletjes |
Zelfstandig naamwoord
consul m
- gevolmachtigd vertegenwoordiger van een vreemde regering in een land.
- elk van de beide eerste overheidspersonen tijdens de Republiek in Rome.
Verwante begrippen
Vertalingen
1. vertegenwoordiger
1. Romeins overheidspersoon
Meer informatie
- Zie Wikipedia voor meer informatie.
Engels
| enkelvoud | meervoud |
|---|---|
| consul | consuls |
Zelfstandig naamwoord
consul
Frans
| enkelvoud | meervoud | ||
|---|---|---|---|
| zonder lidwoord | met lidwoord | zonder lidwoord | met lidwoord |
| consul | le consul | consuls | les consuls |
Zelfstandig naamwoord
consul m
Latijn
Zelfstandig naamwoord
cōnsul m
Verwante begrippen
Verbuiging
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| nominatief | cōnsul | cōnsulēs |
| genitief | cōnsulis | cōnsulium |
| datief | cōnsulī | cōnsulibus |
| accusatief | cōnsulem | cōnsulēs |
| vocatief | cōnsul | cōnsulēs |
| ablatief | cōnsule | cōnsulibus |