connotatie

Uit WikiWoordenboek
Ga naar: navigatie, zoeken

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • con·no·ta·tie
Woordherkomst en -opbouw
enkelvoud meervoud
naamwoord connotatie connotaties
verkleinwoord connotatietje connotatietjes

Zelfstandig naamwoord

connotatie v

  1. (taalkunde) de bijklank of gevoelswaarde van een woord of woordgroep, die tot op zekere hoogte los staat van de letterlijke betekenis (denotatie)
Synoniemen
Verwante begrippen
Vertalingen

Meer informatie