connotatie

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• con·no·ta·tie

Woordherkomst en -opbouw

• Afkomstig van het Latijnse connoto (-are), letterlijk 'erbij schrijven, erbij opmerken'
• Naamwoord van handeling van connoteren met het achtervoegsel -atie

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	connotatie	connotaties
verkleinwoord	connotatietje	connotatietjes

Zelfstandig naamwoord

connotatie v

1. (taalkunde) de bijklank of gevoelswaarde van een woord of woordgroep, die tot op zekere hoogte los staat van de letterlijke betekenis (denotatie)

Synoniemen

• ondertoon, bijbetekenis

Verwante begrippen

• denotatie

Vertalingen

    1. de bijklank of gevoelswaarde van een woord of woordgroep, die tot op zekere hoogte losstaat van de letterlijke betekenis   

Duits: Konnotation (de) v Engels: connotation (en) Frans: connotation (fr) v Italiaans: connotazione (it) v

Portugees: conotação (pt) v Spaans: connotación (es) v Zweeds: konnotation (sv)

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.