confisqueren

Nederlands

naamwoord van handeling
zelfstandig	bijvoeglijk
confisqueren	confisquerend
confiscatie	geconfisqueerd
-	confiscabel

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• con·fis·que·ren

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
confisqueren	confisqueerde	geconfisqueerd
zwak -d	volledig

Werkwoord

confisqueren

1. (overgankelijk) (juridisch) van staatswege in beslag nemen

   De grove winsten van de drugshandelaar werden geconfisqueerd.

Synoniemen

• verbeurdverklaren

Vertalingen

    1. van staatswege in beslag nemen   

Duits: konfiszieren (de) Engels: confiscate (en) Frans: confisquer (fr)

Italiaans: confiscare (it) Spaans: confiscar (es), decomisar (es) Zweeds: konfiskera (sv)