compliceren

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• com·pli·ce·ren

Woordherkomst en -opbouw

• afgeleid van het Franse compliquer (met het voorvoegsel com- met het achtervoegsel -eren)

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
compliceren	compliceerde	gecompliceerd
zwak -d	volledig

Werkwoord

compliceren

1. (overgankelijk) (nodeloos) ingewikkeld maken

   De eenvoudigste zaken compliceerde zij verschrikkelijk.

   compliceren bij Woordenboek der Nederlandse taal (1500 tot ...)

Antoniemen

• decompliceren

Verwante begrippen

• complicatie, complex, complicering

Vertalingen

    1.(nodeloos) ingewikkeld maken   

Duits: komplizieren (de) Engels: complicate (en)

Frans: compliquer (fr) Spaans: complicar (es)