coaguleren

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• co·a·gu·le·ren

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
coaguleren	coaguleerde	gecoaguleerd
zwak -d	volledig

Werkwoord

coaguleren

1. (overgankelijk) een proces van uitvlokking doen ondergaan

   De toevoeging van stremsel coaguleerde het eiwit in de melk.

2. (ergatief) een proces van uitvlokking ondergaan

   Doordat de ionsterkte te hoog was is dit colloïd gecoaguleerd.