coïncideren

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• co·in·ci·de·ren

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
coïncideren	coïncideerde	gecoïncideerd
zwak -d	volledig

Werkwoord

coïncideren

1. (onovergankelijk) samenvallen in ruimte of tijd

   Zijn aftreden coïncideerde met het optreden van een zware aardbeving.

2. (overgankelijk) het samenvallen in ruimte of tijd vaststellen

   Samen vormen deze oscilloscopen - ongeacht hun plaats op de aarde - één grote detector doordat de signalen gecoïncideerd kunnen worden.

Vertalingen

    1. samenvallen in ruimte of tijd   

Duits: miteinander kollidieren (de), sich überlappen (de), zusammenfallen (de) Engels: coincide (en)

Noors: kollidere (no) Nynorsk: kollidere (nn)