canon

Niet te verwarren met: kanon

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /'ka.nɔn/

Woordafbreking

• ca·non

Woordherkomst en -opbouw

• Van Grieks kanoon (liniaal, regel, richtsnoer). Op zijn beurt van Grieks kanna (riet). Verwant met Hebreeuws qane (riet) en Arabisch qanah (riet).

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	canon	canons
verkleinwoord

Zelfstandig naamwoord

canon m/o

1. (muziek) de strengste vorm van een meerstemmige compositie, waarin de stemmen elkaar in de tijd verschoven imiteren

   De bekendste canon is waarschijnlijk "Vader Jacob".

2. het geheel van belangrijke personen, teksten, kunstwerken, voorwerpen, verschijnselen en processen voor een bepaalde tijdsperiode en/of gebied

   De literaire canon van de 20e eeuw.

3. overeengekomen standaardinhoud, bijvoorbeeld van de Bijbel

   De canon van het Oude Testament.

Afgeleide begrippen

• canonbord, canoniek, canonisatie, canoniseren, canonisering

Vertalingen

    1. de strengste vorm van een meerstemmige compositie, waarin de stemmen elkaar in de tijd verschoven imiteren   

Catalaans: cànon (ca) Duits: Kanon (de) m Engels: round (en) Frans: canon (fr) m

Italiaans: canone (it) Pools: kanon (pl) Spaans: canon (es) m

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.