bukken

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  bukken    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• buk·ken

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
bukken	bukte	gebukt
zwak -t	volledig

Werkwoord

bukken

1. (wederkerend) het lichaam geheel vooroverbuigen om bij iets lagers te komen

   Hij bukte zich om met zijn hand bij de gevallen pen te komen.

Vertalingen

    1. het lichaam geheel vooroverbuigen om bij iets lagers te komen   

Duits: sich bücken (de) Engels: stoop (en) Frans: se baisser (fr)

Limburgs: zich bókke (li) Spaans: agacharse (es)