brullen
Uit WikiWoordenboek
Inhoud |
Nederlands
Uitspraak
| naamwoord van handeling | |
|---|---|
| zelfstandig | bijvoeglijk |
| brullen | brullend |
| gebrul | gebruld |
Woordafbreking
- brul·len
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| onbepaalde wijs |
verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| brullen |
brulde |
gebruld |
| zwak -d | volledig | |
Werkwoord
brullen
- (inergatief) bijzonder luid schreeuwen of huilen
- De leeuwen brulden in de nacht.
