bouwen

Nederlands

naamwoord van handeling
zelfstandig	bijvoeglijk
bouwen	bouwend
bouw	gebouwd
gebouw
bouwsel
bouwer

Uitspraak

• Geluid:  bouwen    (hulp, bestand)
• IPA: /ˈbɑu(w)ə(n)/

Woordafbreking

• bou·wen

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
bouwen	bouwde	gebouwd
zwak -d	volledig

Werkwoord

bouwen

1. (overgankelijk), (bouwkunde) een constructie oprichten door het samenvoegen van onderdelen

   Dit kasteel werd in de dertiende eeuw gebouwd.

2. (inergatief) ~ op: zich verlaten op, vertrouwen op

   Iemand waarop je kunt bouwen is een betrouwbaar persoon.

Verwante begrippen

• aanleggen, construeren, ineenzetten, maken, oprichten, timmeren

Hyponiemen

• inbouwen, opbouwen, samenbouwen, uitbouwen

Afgeleide begrippen

bouwkunde bouwkunst bouwland bouwmeester

bouwondernemer bouwproject bouwsteen bouwterrein

bouwval bouwvergunning bouwwerk dagbouwmijn

landbouwkunde landbouwkundes landbouwwerk landbouwwerktuig

mijnbouwkunde stedenbouwkunde waterbouwkunde werktuigbouwkunde

Antoniemen

• afbreken

Vertalingen

    1. een constructie oprichten door het samenvoegen van onderdelen   

Deens: bygge (da) Duits: bauen (de) Engels: build (en), construct (en) Estisch: ehitama (et) Frans: construire (fr), édifier (fr) Hebreeuws: לבנות (he) Ido: konstruktar (io) Indonesisch: membangun (id), mendirikan (id) Italiaans: costruire (it), edificare (it) Japans: 建てる (ja) (たてる (ja), tateru), 建設 (ja) する (けんせつする, kensetsu-suru) Koreaans: 만들다 (ko) (mandulda)

Latijn: aedificare (la), struere (la), construere (la), munire (la), emunire (la) Noors: bygge (no) Nynorsk: bygge (nn) Papiamento: konstrui Pools: budować (pl) Portugees: construir (pt) Russisch: строить (ru) Schots: build (sco), big (sco) Spaans: construir (es), edificar (es) Swahili: kujenga (sw) Zweeds: anlägga (sv), bygga (sv), förfärdiga (sv), uppföra (sv), uppresa (sv), upprätta (sv)