bon

Nederlands

Woordafbreking

• bon

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	bon	bonnen
verkleinwoord	bonnetje	bonnetjes

Zelfstandig naamwoord

bon

1. stukje papier dat als tegoedbewijs dienst doet

   Er zit een bon bij van tien punten.

2. een rantsoeneringsbewijs

   De suiker is op de bon.

3. een opgelegde boete of bekeuring

   Hij kreeg weer een bon voor te hard rijden.

Overerving en ontlening

• Indonesisch: bon

Indonesisch

Woordafbreking

• bon

Woordherkomst en -opbouw

• [1],[2] uit het Nederlands "bon"
• [3] uit het Nederlands "bond"

Zelfstandig naamwoord

bon

1. bon
2. rekening
3. bond

Synoniemen

• rekening

Surinaams

Zelfstandig naamwoord

bon

1. (plantkunde) boom