blotta

Noors

Woordafbreking

• blot·ta

Werkwoord

blotta

1. verleden tijd van blotte
2. voltooid deelwoord van blotte

Schrijfwijzen

• [1-2] blottet

Nynorsk

Woordafbreking

• blot·ta

Woordherkomst en -opbouw

• Voltooid deelwoord van blotte.

Bijvoeglijk naamwoord

blotta

1. ontbloot

Verbuiging

		stellend	vergrotend	overtreffend
onbepaald (sterk)	m/v enkelvoud	blotta	meir blotta	mest blotta
	o enkelvoud	blotta
	meervoud	blotta
bepaald (zwak)	enkelvoud en meervoud	blotta	meir blotta	mest blotta

stamtijd
onbepaalde wijs	tegenwoordige tijd	verleden tijd	voltooid deelwoord
blotta	blottar	blotta	blotta
Klasse 1 zwak

Werkwoord

blotta

1. (overgankelijk) ontbloten, blootleggen
2. (overgankelijk) openleggen, een aangrijpingspunt bieden

Schrijfwijzen

• blotte

Uitdrukkingen en gezegden

• [1]: blotta hovudet

het hoofd blootleggen

Werkwoord

blotta

1. verleden tijd van blotte
2. voltooid deelwoord van blotte