blonde

Nederlands

Woordafbreking

• blon·de

Bijvoeglijk naamwoord

blonde

1. verbogen vorm van de stellende trap van blond

Frans

Woordafbreking

• blon·de

Bijvoeglijk naamwoord

blonde

1. vrouwelijk enkelvoud van blond

Noors

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /ˈblɔndə/

Woordafbreking

• blon·de

Woordherkomst en -opbouw

• Afkomstig van het Franse woord blonde.

Naar frequentie	8186

Bijvoeglijk naamwoord

blonde mv

1. onbepaalde vorm meervoud van de stellende trap van blond

blonde m, v, o, mv

1. bepaalde vorm enkelvoud en meervoud van de stellende trap van blond

Zelfstandig naamwoord

blonde m

1. (kleding) kant

Verbuiging

	enkelvoud		meervoud
	onbepaald	bepaald	onbepaald	bepaald
nominatief	blonde	blonden	blonder	blondene
genitief	blondes	blondens	blonders	blondenes

Afgeleide begrippen

• blondebluse

Nynorsk

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /ˈblɔndə/

Woordafbreking

• blon·de

Woordherkomst en -opbouw

• Afkomstig van het Franse woord blonde.

Bijvoeglijk naamwoord

blonde mv

1. onbepaalde vorm meervoud van de stellende trap van blond

blonde m, v, o, mv

1. bepaalde vorm enkelvoud en meervoud van de stellende trap van blond

	enkelvoud		meervoud
	onbepaald	bepaald	onbepaald	bepaald
nominatief	blonde	blonda	blonder	blondene

	enkelvoud		meervoud
	onbepaald	bepaald	onbepaald	bepaald
nominatief	blonda		blondor	blondone

Zelfstandig naamwoord

blonde v

1. (kleding) kant

Afgeleide begrippen

• blondebluse