bloeden

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  bloeden    (hulp, bestand)
• IPA: /'bludən/

Woordafbreking

• bloe·den

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
bloeden	bloedde	gebloed
zwak -d	volledig

Werkwoord

bloeden

1. (inergatief) het vloeien van bloed

   Het dier bloedde uiteindelijk dood.

Vertalingen

    1. het vloeien van bloed   

Duits: bluten (de) Engels: bleed (en) Fins: vuotaa verta (fi) Frans: saigner (fr) Fries: bliede (fy) Italiaans: sanguinare (it) Pools: krwawić (pl)

Portugees: sangrar (pt) Quechua: sirk'ay (qu) Spaans: sangrar (es) Tsjechisch: krvácet (cs) Turks: kanamak (tr) Zweeds: blöda (sv)