blikken

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• blik·ken

Woordherkomst en -opbouw

• Afgeleid van blik met het achtervoegsel -en

Zelfstandig naamwoord

blikken mv

1. meervoud van het zelfstandig naamwoord blik

	stellend
onverbogen	(alleen attributief)
verbogen	blikken

Bijvoeglijk naamwoord

blikken

1. van blik vervaardigd

   Er zat een blikken plaatje opgeschroefd.

2. alsof van blik vervaardigd of afkomstig daarvan

   De toeter produceerde een schel blikken geluid.

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
blikken	blikte	geblikt
zwak -t	volledig

Werkwoord

blikken

1. (inergatief) in een bepaalde richting kijken

   Hij blikte even naar haar, maar moest snel zijn aandacht weer op het verkeer richten.