blaffen

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  blaffen    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• blaf·fen

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
blaffen	blafte	geblaft
zwak -t	volledig

Werkwoord

blaffen

1. (inergatief) (dierengeluid) het geluid maken dat kenmerkend is voor een hond

   Die hond blaft al de hele dag.

Afgeleide begrippen

• aanblaffen, afblaffen, toeblaffen

Vertalingen

    1. het geluid maken dat kenmerkend is voor een hond   

Duits: bellen (de) Engels: bark (en) Italiaans: abbaiare (it) Noors: bjeffe (no)

Nynorsk: bjeffe (nn) Spaans: ladrar (es) Welsh: cyfarth (cy)