bitter

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  bitter    (hulp, bestand)
• IPA: /bɪtər/

Woordafbreking

• bit·ter

	stellend	vergrotend	overtreffend
onverbogen	bitter	bitterder	bitterst
verbogen	bittere	bitterdere	bitterste

Bijvoeglijk naamwoord

bitter

1. ter omschrijving van een vaak als onaangenaam ervaren smaak

   Dat was een vieze, bittere drank.

2. zwaar te verduren

   In dat land is er nog steeds bittere armoede.

3. van teleurstelling blijk gevend

   Hij sprak mij aan met een bittere toon.

Vertalingen

    1. ter omschrijving van een vaak als onaangenaam ervaren smaak   

Bretons: c'hwerv (br) Duits: bitter (de) Engels: bitter (en) Frans: amer (fr)

Italiaans: amaro (it) Spaans: amargo (es) Tolai: mapak Turks: acı (tr)

1	enkelvoud	meervoud
naamwoord	bitter	bitters
verkleinwoord	bittertje	bittertjes

Zelfstandig naamwoord

2	enkelvoud	meervoud
naamwoord	bitter	-
verkleinwoord	-	-

bitter

1. m en o een bepaald soort sterke drank

   Lust je een bittertje?

2. m een meststof verkregen uit roet

Werkwoord

vervoeging van
bitteren

bitter

1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van bitteren
   

   Ik bitter.

2. gebiedende wijs van bitteren
   

   Bitter!

3. (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van bitteren
   

   Bitter je?

Duits

Uitspraak

• IPA: /ˈbɪtɐ/

Woordafbreking

• bit·ter

stellend	vergrotend	overtreffend
bitter	bitterer	am bittersten
alle verbuigingsvormen

Bijvoeglijk naamwoord

bitter

1. bitter

Engels

Uitspraak

• Geluid:  bitter    (hulp, bestand)
• IPA: /ˈbɪtər/

stellend	vergrotend	overtreffend
bitter	more bitter	most bitter

Bijvoeglijk naamwoord

bitter

1. bitter