bingo

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• bin·go

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	bingo	-
verkleinwoord

Zelfstandig naamwoord

bingo o

1. (spel) kansspel, waarbij elke speler een eigen formulier met rijen nummers heeft en hierop die nummers aftekent die door een spelleider willekeurig worden getrokken en omgeroepen, totdat een speler een complete rij afgetekende nummers heeft en "Bingo!" roept

   In het buurthuis wordt dit weekeind een bingo georganiseerd.

Vertalingen

    1. kansspel   

Duits: Bingo (de) Engels: bingo (en)

Frans: bingo (fr) m

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.

Tussenwerpsel

bingo

1. een uitroep gebruikt door spelers van bingo om aanspraak te maken op een overwinning
2. een uitroep bij het vinden van iets waar naar men op zoek was

Vertalingen

    1. een uitroep gebruikt door spelers van bingo om aanspraak te maken op een overwinning   

Engels: bingo (en)

Frans: bingo (fr)

Werkwoord

vervoeging van
bingoën

bingo

1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van bingoën
   

   Ik bingo.

2. gebiedende wijs van bingoën
   

   Bingo!

3. (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van bingoën
   

   Bingo je?