binding

Uit WikiWoordenboek
Ga naar: navigatie, zoeken

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • bin·ding
Woordherkomst en -opbouw
enkelvoud meervoud
naamwoord binding bindingen
verkleinwoord bindinkje bindinkjes

Zelfstandig naamwoord

binding v

  1. (scheikunde) het minimum in potentiële energie dat bestaat bij een bepaalde onderlinge afstand tussen twee of meer atomen waardoor deze in elkaars nabijheid gehouden worden
    Chemische bindingen kunnen tussen twee atomen aanwezig zijn, maar zij kunnen ook meer dan twee atomen betreffen.
Afgeleide begrippen


Engels

Werkwoord

binding

  1. onvoltooid deelwoord van bind

Zelfstandig naamwoord

binding

  1. gerundium van bind