betrappen

Nederlands

Woordafbreking

• be·trap·pen

Werkwoord

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
betrappen	betrapte	betrapt
zwak -t	volledig

betrappen

1. (overgankelijk) iemand ~: getuige worden van het feit dat iemand iets (verbodens) doet

   De dief werd door de politie op heterdaad betrapt.

Vertalingen

    1.   

Duits: erwischen (de), ertappen (de)