bestraffen

Nederlands

naamwoord van handeling
zelfstandig	bijvoeglijk
bestraffen	bestraffend
bestraffing	bestraft

Uitspraak

• Geluid:  bestraffen    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• be·straf·fen

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
bestraffen	bestrafte	bestraft
zwak -t	volledig

Werkwoord

bestraffen

1. (overgankelijk) straf uitdelen aan iemand

Vertalingen

    1.   

Engels: punish (en) Pools: ukarać (pl)

Spaans: castigar (es)