benoemen

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  benoemen    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• be·noe·men

Woordherkomst en -opbouw

• Afgeleid van noemen met het voorvoegsel be-

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
benoemen	benoemde	benoemd
zwak -d	volledig

Werkwoord

benoemen

1. (overgankelijk) ~ tot iemand aanwijzen voor het vervullen van een bepaald ambt

   Hij werd tot gouverneur benoemd.

2. (overgankelijk) (taalkunde) ~ als vaststellen tot welke woordsoort een bepaald woord behoort

   Het woord "beter" in de zin "Een beter huis" wordt als een bijvoeglijk naamwoord benoemd.

Vertalingen

    1.   

Pools: nazwać (pl)

Spaans: nombrar (es)