bekken

Niet te verwarren met: Becken

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  bekken    (hulp, bestand)

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	bekken	bekkens
verkleinwoord	bekkentje	bekkentjes

Woordafbreking

• bek·ken

Zelfstandig naamwoord

bekken o

1. een vrij ondiepe maar brede ronde schaal
2. (anatomie) het gebeente tussen beide heupen
3. (muziekinstrument) een slaginstrument bestaande uit een metalen schaalvormige voorwerp

   Bekkens worden los gebruikt maar ook per twee tegen elkaar geslagen.

4. (geologie) (aardrijkskunde) glooiende laagte, bodeminzinking, stroomgebied

Vertalingen

    1. een vrij ondiepe maar brede schaal   

Duits: Becken (de) o Noors: basseng (no) o, bekken (no) o

Nynorsk: basseng (nn) o, bekken (nn) o Spaans: fuente (es) v

    2. gebeente tussen beide heupen   

Deens: bækken (da) Duits: Becken (de) o Engels: pelvis (en)

Noors: bekken (no) o Nynorsk: bekken (nn) o Spaans: pelvis (es) v

    3. (muziekinstrument) een slaginstrument bestaande uit een metalen schaalvormige voorwerp   

Duits: Becken (de) o

Engels: cymbal (en) Spaans: platillos (es) m mv, címbalos (es) m mv

    4. stroomgebied   

Spaans: cuenca (es) v

Zelfstandig naamwoord

bekken mv

1. meervoud van het zelfstandig naamwoord bek

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
bekken	bekte	gebekt
zwak -t	volledig

Werkwoord

bekken

1. op een enthousiaste manier zoenen

   Pieter stond in de hoek te bekken met die blondine.

2. goed in de mond liggen

   Die titel bekt niet lekker en kan beter veranderd worden.