bekijven

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA:
  • (Noord-Nederland): /bə.ˈkɛɪ̯.və(n)/
  • (Vlaanderen, Brabant): /bə.ˈkɛː.və(n)/
  • (Limburg): /bə.ˈkɛɪ̯.və(n)/

Woordafbreking

• be·kij·ven

Woordherkomst en -opbouw

• Afgeleid van kijven met het voorvoegsel be-.

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
bekijven	bekeef	bekeven
klasse 1	volledig

Werkwoord

bekijven

1. (overgankelijk) iemand ~ ruzie met iemand maken

   Als ze een jongen bemoederde of met krols geaai troostte was hij achterdochtig, als ze hem bekeef en berispte was hij roekeloos weerbarstig.