bekenden

Nederlands

Woordafbreking

• be·ken·den

Zelfstandig naamwoord

bekenden mv

1. meervoud van het zelfstandig naamwoord bekende

Werkwoord

vervoeging van
bekennen

bekenden

1. meervoud verleden tijd van bekennen
   

   Wij bekenden.
   

   Jullie bekenden.
   

   Zij bekenden.