beken

Nederlands

Uitspraak

(klemtoonhomogram)

• Geluid:  bekén    (hulp, bestand)
  
  
  
• IPA: /bəˈkɛn/
• Geluid:  béken    (hulp, bestand)
  
  
  
• IPA: /ˈbekən/

Woordafbreking

• be·ken

Werkwoord

vervoeging van
bekennen

bekén

1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van bekennen
   

   Ik bekén.

2. gebiedende wijs van bekennen
   

   Bekén!

3. (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van bekennen
   

   Bekén je?

Zelfstandig naamwoord

béken mv

1. meervoud van het zelfstandig naamwoord beek

Afrikaans

stamtijd
infinitief	voltooid deelwoord
beken	beken
	volledig

Werkwoord

beken

1. bekennen

   «Beken maar jy is die skuldige!»

   Beken maar dat jij de schuldige bent!

Indonesisch

Woordherkomst en -opbouw

• Het is één van de Indonesische woorden van Nederlandse oorsprong.

Bijvoeglijk naamwoord

beken

1. bekend
2. beroemd

Verwante begrippen

• terkenal