begeleiden

Nederlands

naamwoord van handeling
zelfstandig	bijvoeglijk
begeleiden	begeleidend
begeleiding	begeleid
begeleider

Uitspraak

• Geluid:  begeleiden    (hulp, bestand)
• IPA:
  • (Noord-Nederland): /bə.χə.ˈlɛɪ̯.də(n)/
  • (Vlaanderen, Brabant): /bə.ɣə.ˈlɛː.də(n)/
  • (Limburg): /bə.ɣə.ˈlɛɪ̯.də(n)/

Woordafbreking

• be·ge·lei·den

Woordherkomst en -opbouw

• Afgeleid van geleiden met het voorvoegsel be-

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
begeleiden	begeleidde	begeleid
zwak -d	volledig

Werkwoord

begeleiden

1. (overgankelijk) iemand op zijn weg vergezellen

   Vader en moeder begeleidden Ivo samen toen hij voor het eerst naar zwemles ging.

2. (overgankelijk) (muziek) een partij spelen die de harmonische aanvulling is van een solopartij

   De zanger werd begeleid op een spinet en een vedel.

Gelijkklinkende woorden

• begeleidden

Synoniemen

• accompagneren, escorteren

Afgeleide begrippen

• begeleider, begeleiding

Vertalingen

    1. vergezellen   

Duits: begleiten (de) Engels: accompany (en) Frans: accompagner (fr)

Limburgs: beglieje (li) Papiamento: kompañá Spaans: acompañar (es), guiar (es), escoltar (es)