beëindigen

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• be·ein·di·gen

Woordherkomst en -opbouw

• Afgeleid van einde met het voorvoegsel be- met het achtervoegsel -ig of afgeleid van eindig met het voorvoegsel be-

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
beëindigen	beëindigde	beëindigd
zwak -d	volledig

Werkwoord

beëindigen

1. (overgankelijk) tot een einde brengen

   De scheidsrechter beëindigde de wedstrijd omdat er rellen waren uitgebroken op de tribune.

Synoniemen

• stoppen, besluiten

Verwante begrippen

• beëindiging

Vertalingen

    1. tot een einde brengen   

Duits: beenden (de) Engels: finish (en), end (en) Fins: päättyä (fi) Frans: finir (fr), terminer (fr) Noors: avslutte (no) Nynorsk: avslutte (nn)

Pools: skonczyć (pl) Noors: ende (no), (relatie) rakne (no) Nynorsk: ende (nn), (relatie) rakne (nn) Russisch: закончить (ru), заканчивать (ru) Spaans: terminar (es)