baodem

Limburgs

Uitspraak

• IPA: /ˈbɔː́ðɐm/ (Etsbergs)

Zelfstandig naamwoord

baodem m

1. (Hooglimburgs) bodem

   «'t Sjeep dij zinke baodemes.»

   Het schip zonk naar de bodem.

Verbuiging

	enkelvoud				meervoud
	geheel	gemuteerd	verkleind	gemuteerd verkleind	geheel	gemuteerd	verkleind	gemuteerd verkleind
nominatief	baodem	paodem	bäödemke	päödemke	bäödem	päödem	bäödemkes	päödemkes
genitief	baodems	paodems	bäödemkes	päödemkes	bäödem	päödem	bäödemkes	päödemkes
locatief	baodemes	paodemes	baodemeske	paodemeske	baodemese	paodemese	baodemeskes	paodemeskes
datief	baodeme	paodeme	bäödemke	päödemke	bäödem	päödem	bäödemkes	päödemkes
accusatief	baodem	paodem	bäödemke	päödemke	bäödem	päödem	bäödemkes	päödemkes

Afgeleide begrippen

• baom