avia

Latijn

Woordherkomst en -opbouw

• [1] Afgeleid van avus (grootvader).
• [2] Metonymisch uit [1], vanuit de gedachte dat een vooroordeel vaak geërfd is van iemands grootmoeder.

Zelfstandig naamwoord

ăvĭa v

1. (familie) grootmoeder
2. (figuurlijk) vooroordeel

Verbuiging

	enkelvoud	meervoud
nominatief	ăvĭa	ăvĭae
genitief	ăvĭae	ăvĭārum
datief	ăvĭae	ăvĭīs
accusatief	ăvĭam	ăvĭās
ablatief	ăvĭā	ăvĭīs
vocatief	ăvĭa	ăvĭae

Overerving en ontlening

    Overerving (via vulgair Latijn *avia)

Catalaans: àvia