afscheiden

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  afscheiden    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• af·schei·den

Woordherkomst en -opbouw

• afgeleid van scheiden met het voorvoegsel af-
• zie Middelnederlands afsceiden.

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
afscheiden	scheidde af	afgescheiden
gemengd	volledig

Werkwoord

afscheiden

1. (overgankelijk) afzonderen, uit de aanwezigheid van iets verwijderen

   De waterige laag werd in een scheitrechter afgescheiden van de olie.

2. (overgankelijk) een stof voortbrengen en afgeven aan de omgeving

   Dit feromoon wordt afgescheiden door het wijfje van de mot en zelfs in uiterst kleine hoeveelheden al opgemerkt door het mannetje.

3. (wederkerend) zich ~: een apart (kerk)genootschap of aparte staat gaan vormen

   Deze kerk heeft zich in de vorige eeuw afgescheiden.

Vertalingen

    1.   

Italiaans: disgiungere (it) Pools: oddzielić (pl)

Spaans: segregar (es)

    2.   

Afrikaans: afskei (af) Engels: secrete (en)

Spaans: excretar (es)

    3.   

Afrikaans: afstig (af)

Engels: secede (en)