affix

Nederlands

Woordafbreking

• af·fix

Woordherkomst en -opbouw

• Van het Latijnse affixus

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	affix	affixen
verkleinwoord	affixje	affixjes

Zelfstandig naamwoord

affix o

1. (taalkunde) een gebonden morfeem dat aan een ander morfeem wordt vastgehecht om zo een nieuw woord te vormen

   De rol van het affix in de afleiding of samenstelling wordt weergegeven door een verticale streep.

Synoniemen

• toevoegsel

Hyponiemen

• achtervoegsel, ambifix, circumfix, confix, duplifix, infix, interfix, invoegsel, prefix, simulfix, suffix, suprafix, tussenvoegsel, voorvoegsel

Hyperoniemen

• morfeem

Verwante begrippen

Woorddelen in het Nederlands (nld)
toevoegsel • voorvoegsel • achtervoegsel • invoegsel • omvoegsel affix • prefix • suffix • interfix • circumfix

Vertalingen

    1. een gebonden morfeem dat aan een ander morfeem wordt toegevoegd om zo een nieuw woord te vormen   

Afrikaans: affiks (af) Catalaans: afix (ca) Duits: Affix (de) Engels: affix (en) Esperanto: afikso (eo) Fins: affiksi (fi) Frans: affixe (fr) m Hebreeuws: מוספית (he) Hongaars: toldalék (hu) Italiaans: affisso (it) m Japans: 接辞 (ja)

Koreaans: 접사 (ko) Latijn: affixum (la) Oekraïens: афікс (uk) Perzisch: وند (fa) Pools: zrostek (pl) m Portugees: afixo (pt) m Roemeens: afix (ro) Russisch: аффикс (ru) Spaans: afijo (es) m Thai: หน่วยคำเติม (th) Zweeds: affix (sv)

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.