admittere

Latijn

Uitspraak

• IPA: /adˈmɪtːɛˌrɛ/

Woordafbreking

• ad·mit·te·re

Woordherkomst en -opbouw

• Afgeleid van mĭttĕre met het voorvoegsel ad-.

stamtijd
infinitief	1e pers. enk. ind. praes. act.	1e pers. enk. ind. perf. act.	supinum
ădmĭttĕre	ădmĭtto	ădmīsi	ădmĭssum
derde vervoeging	volledig

Werkwoord

ǎdmĭttĕre

1. toestaan, toelaten
2. binnenlaten
3. zich schuldig maken (aan), (een fout) begaan