absolutief

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• ab·so·lu·tief

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	absolutief	absolutieven
verkleinwoord	absolutiefje	absolutiefjes

Zelfstandig naamwoord

absolutief m

1. (grammatica) een naamval die voorkomt in ergatieve talen en die gewoonlijk gebruikt wordt voor:
   1. het onderwerp van een onovergankelijk werkwoord,
   2. het lijdend voorwerp van een overgankelijk werkwoord,
   3. het naamwoordelijk deel van het gezegde
   4. in plaats van de vocatief