aanval
Uit WikiWoordenboek
Inhoud |
Nederlands
Uitspraak
Woordafbreking
- aan·val
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| naamwoord | aanval | aanvallen |
| verkleinwoord | aanvalletje | aanvalletjes |
Zelfstandig naamwoord
aanval m
- een poging de tegenpartij geweld aan te doen of van zijn positie te beroven.
Vertalingen
1.
Limburgs
Uitspraak
Zelfstandig naamwoord
aanval m
Verbuiging
| enkelvoud | meervoud | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| geheel | gemuteerd | verkleind | gemuteerd verkleind | geheel | gemuteerd | verkleind | gemuteerd verkleind | |
| nominatief | aanval | - | aanvelke | - | aanveller | - | aanvelkes | - |
| genitief | aanvals | - | aanvelkes | - | aanveller | - | aanvelkes | - |
| locatief | aanvalles | - | aanvalleske | - | aanvallese | - | aanvalleskes | - |
| datief | aanvalle | - | aanvelke | - | aanveller | - | aanvelkes | - |
| accusatief | aanval | - | aanvelke | - | aanveller | - | aanvelkes | - |