aanliggen/vervoeging

vervoeging van de bedrijvende vorm van aanliggen
tegenwoordige tijd				verleden tijd				toekomende tijd
enkelvoud		meervoud		enkelvoud		meervoud		enkelvoud		meervoud
ik	lig aan, (bijzin) aanlig	wij, we	liggen aan, (bijzin) aanliggen	ik	lag aan, (bijzin) aanlag	wij, we	lagen aan, (bijzin) aanlagen	ik	zal aanliggen	wij, we	zullen aanliggen
jij, je, u gij, ge	ligt aan, (bijzin) aanligt	jullie	liggen aan, (bijzin) aanliggen	jij, je, u gij, ge	lag aan, (bijzin) aanlag laagt aan, (bijzin) aanlaagt	jullie	lagen aan, (bijzin) aanlagen	jij, je, u gij, ge	zal, zult aanliggen zult aanliggen	jullie	zullen aanliggen
hij, zij, het	ligt aan, (bijzin) aanligt	zij, ze	liggen aan, (bijzin) aanliggen	hij, zij, het	lag aan, (bijzin) aanlag	zij, ze	lagen aan, (bijzin) aanlagen	hij, zij, het	zal aanliggen	zij, ze	zullen aanliggen
onvoltooid deelwoord			voltooide tijd			gebiedende wijs			aanvoegende wijs
aanliggend			aangelegen hebben/zijn			lig aan, ligt aan			ligge aan (bijzin) aanligge
onpersoonlijke lijdende vorm aangelegen worden
tegenwoordige tijd				verleden tijd				toekomende tijd
er	wordt aangelegen			er	werd aangelegen			er	zal aangelegen worden