aaf

Uit WikiWoordenboek
Ga naar: navigatie, zoeken

Inhoud

Limburgs

Uitspraak
enkelvoud meervoud
bepaald geheel ave aver
gemut. - -
onbepaald geheel aaf aaf
gemut. - -

Voorzetsel

aaf + accusatief/datief

  1. (Hooglimburgs) af (naar beneden)
    «Dae góng aaf dien trap.»
    Hij ging de trap af.

Achterzetsel

aaf + postpositionalis

  1. (Hooglimburgs) af
    «Dae góng trepperènaaf
    Hij ging de trap af.